Bierne ćwiczenia kończyn dolnych PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:39

 

Bierne ćwiczenia kończyn dolnych są to ćwiczenia do wykonania przez opiekuna, mające na celu rozruszanie bioder, nóg i kolan u osób z porażeniami, jeśli nie są one w stanie same wykonywać ćwiczeń. Ćwiczenia ta należy robić powoli i delikatnie podczas gdy osoba ćwiczona leży na plecach. Każdy z opisanych ruchów trzeba powtórzyć 10 razy dla każdej z nóg.

Zginanie nogi w biodrze

Zegnij nogę pacjenta podkładając jedną rękę pod kolano. Drugą ręką złap za biodro w celu stabilizacji. Podnieś kolano i dociśnij powoli do klatki piersiowej. Nie pozwól na obracanie się nogi w biodrze na boki. Stopa powinna być w linii prostej z biodrem. Następnie należy opuścić nogę do pozycji wyjściowej.

 

Więcej…
 
Ćwiczenia bierne ręki PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:37

 

Bierne ćwiczenia rozciągające kończyn górnych

Poniżej przedstawione są ćwiczenia bierne, które mogą nauczyć się wykonywać wasi opiekunowie, w przypadku gdy nie macie możliwości sami ćwiczyć rąk. Należy je wykonywać powoli i delikatnie, ale w miarę dokładnie. Można je wykonywać w czasie kiedy siedzicie w wózku lub leżycie w łóżku. Każde trzeba powtórzyć co najmniej 10 razy.

 

Ruchy bierne w stawie barkowym

Jedną ręką złap przedramię pacjenta. Drugą złap za staw barkowy, aby móc go stabilizować. Dłoń obróć wewnętrzna stroną do góry, łokieć utrzymując w miarę możliwości prosty. Powoli przenieś rękę nad głowę.

 


Staw barkowy - odwiedzenie i przywiedzenie

Połóż jedną rękę na stawie barkowym. Drugą ręką złap za łokieć, podtrzymując jednocześnie dłoń zwróconą zewnętrzna stroną do góry. Delikatnie odciągaj rękę na zewnątrz od ciała, tak daleko jak jest to możliwe, jednocześnie pamiętając, żeby nie ciągnąć zbyt mocno.

 

 

Rotacje w stawie barkowym

Jedną rękę połóż na ramieniu. Drugą ręką trzymaj za przedramię. Rękę przesuń do poziomu ramienia a następnie delikatnie przekręcaj rękę tak, żeby dłoń skierowana była raz stroną wewnętrzną do podłogi, a następnie przekręć całą rękę w stawie barkowym tak, żeby dłoń była skierowana stroną wewnętrzną do sufitu.

 

 

Ruch zgięcia i prostowania w stawie łokciowym

Jedną ręką złap za górną część przedramienia pacjenta, a drugą złap za nadgarstek. Zegnij rękę w łokciu tak, żeby dłonią dotknąć do ramienia. Po czym wyprostuj rękę do linii prostej.

 

 

Suplinacja i pronacja w stawie łokciowym

Jedną ręką złap łokieć od spodu, a drugą za nadgarstek. Przekręć dłoń w ten sposób, żeby wewnętrzna strona dłoni zwrócona była raz do podłogi, a następnie po przekręceniu zwrócona była do sufitu.

 

 

Zginanie i prostowanie nadgarstka

Złap rękę poniżej nadgarstka. Drugą ręką złap w ten sposób, żeby palce pacjenta znajdowały się na zewnętrznej stronie Twojej dłoni. Trzymając dłoń pacjenta w ten sposób zginaj jego nadgarstek do przodu i następnie do tyłu o około 90 stopni. Palce wyprostują się samoczynnie.

 

 

 

Zginanie i prostowanie palców

Połóż dłoń pacjenta na łóżku w taki sposób, żeby wewnętrzna strona dłoni zwrócona była do góry. Jedną ręką ustabilizuj nadgarstek i śródręcze, a drugą obejmujemy palce od strony grzbietowej. Następnie wykonujemy zgięcie i prostowanie palców, tak jakbyśmy chcieli zacisnąć dłoń w pięść. Możemy również wykonać ruchy zgięcia we wszystkich stawach międzypaliczkowych palców.

 

 

Kciuk

Należy wykonać ruch zgięcia i prostowania kciuka przytrzymując w tym czasie dłoń od strony piątego palca. Kciuk zginamy w stronę piątego palca i następnie wykonujemy ruch w przeciwną stronę.

 

 

 

Źródła: http://calder.med.miami.edu/pointis/sciman.html?

 

 
Fundacja Aktywnej Rehabilitacji PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:37

Fundacja Aktywnej Rehabilitacji od 15 lat prowadzi kompleksowy program aktywizacji społecznej i zawodowej osób z trwałymi uszkodzeniami rdzenia kręgowego poruszających się na wózkach inwalidzkich. Jest organizacją pozarządową powstałą z inicjatywy wózkowiczów dla wózkowiczów - a więc doskonale rozumiejącą ich potrzeby i możliwości.

W naszym kraju wypadkom powodującym uszkodzenie rdzenia kręgowego ulegają 3 - 4 osoby dziennie. Najczęściej są to ludzie młodzi, mają od 15 do 30 lat. Trudno im wyobrazić sobie dalsze życie na wózku inwalidzkim.

Więcej…
 
Zakres wykonywanych czynności po urazie rdzenia PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:34
Poziom uszkodzenia Zakres ruchu Zakres wykonywanych czynności
C1-C3 C3- ograniczone możliwości poruszania głową i szyją Oddychanie: Zależny od respiratora

Porozumiewanie się: Rozmowa często jest trudna, bardzo ograniczona lub czasem niemożliwa. Jeśli zdolność do porozumiewania jest ograniczona, można się porozumieć za pomocą nowoczesnej technologii wykorzystującej specjalne oprzyrządowanie zakładane na głowę, sterowane ustami i komputer jako pomocy przy mówieniu czy pisaniu. Efektywna komunikacja werbalna pozwala osobie po urazie rdzenia pokierować opiekunami przy codziennych czynnościach takich jak kąpiel, ubieranie, higiena osobista, przemieszczanie się, oraz kontrola nad pęcherzem moczowym i jelitami.

Codzienne czynności: Nowoczesna technologia pomaga zachować samodzielność przy czynnościach takich jak przewracanie kartek książki, używanie telefonu, obsługa urządzeń domowych(telewizor, wieża itp.) i zmiana oświetlenia.

Zdolność do poruszania się: Może poruszać się na wózku elektrycznym używając sterowania głową , ustami, lub podbródkiem.
C3-C4 Zazwyczaj osoba taka ma kontrolę nad głową i szyją.

Osoby z uszkodzeniem C4 mogą wzruszać ramionami.
Oddychanie: Może wymagać czasowego podłączenia do respiratora, ale zazwyczaj osoby takie przystosowują się do samodzielnego oddychania.

Porozumiewanie się: Normalne.

Codzienne czynności: Ze specjalistycznym wyposażeniem, może zostać zachowana częściowa zdolność do samodzielnego spożywania niektórych pokarmów i obsługi elektrycznie sterowanego łóżka z pilotem.
C5 Osoba po urazie C5 ma kontrolę nad głowa i szyją, może wzruszać i poruszać ramionami. Może zginać rękę w łokciu i odwracać dłoń. Codzienne czynności: Samodzielność przy jedzeniu, piciu, myciu twarzy, myciu zębów, goleniu się, czesaniu po pomocy dotyczącej założeniu specjalistycznego oprzyrządowania.

Opieka zdrowotna: Samodzielnie mogą odkasływać i zmieniać obciążenie przy siedzeniu poprzez pochylanie się do przodu i na boki.

Zdolność do poruszania się: Osoby z tym poziomem uszkodzenia mogą mieć siłę do samodzielnego poruszania się na wózku manualnym na krótkich dystansach po równych powierzchniach. Zazwyczaj wózki z napędem elektrycznym są używane do codziennych zajęć. Po zbadaniu przez specjalistę możliwa jest samodzielna jazda przystosowanym samochodem.
C6 Zachowana ruchomość głowy, szyi, ramion, rąk i nadgarstków. Osoba po tym urazie może wzruszać ramionami, zaginać ręce w łokciach, odwracać dłonie i poruszać nadgarstki. Codzienne czynności: Z pomocą specjalnego sprzętu jest możliwość wykonywania z łatwością codziennych czynności jak na przykład samodzielnego jedzenia, kąpania się, ubieranie się, higiena osobista. Jest także możliwość wykonywania łatwych czynności związanych z utrzymaniem czystości w domu.

Opieka zdrowotna: Osoba po urazie C6 może samodzielnie zmieniać pozycję na wózku czy w łóżku, oraz sprawdzać stan skóry.

Zdolność do poruszania się: Niektóre osoby mogą samodzielnie przemieszczać się na wózek. Używają wózków manualnych do codziennych czynności, ale mogą korzystać także z wózków elektrycznych
C7 Podobny zakres ruchów jak z urazem C6, dodatkowo możliwość prostowania nadgarstków. Codzienne czynności: Osoba po tym urazie może wykonywać różne prace w domu. Nie potrzebuje wielu udogodnień aby móc żyć samodzielnie.

Opieka zdrowotna: Może samodzielnie podnosić się na rękach na wózku aby odciążać miejsca narażone na odleżyny.

Zdolność do poruszania się: Używa na co dzień wózka manualnego, z łatwością może się samodzielnie przesiadać.
C8-T1 Siła i precyzja w palcach pozwala na naturalne, lub lekko ograniczone posługiwanie się dłonią. Codzienne czynności: Osoba po urazie na tym poziomie może żyć samodzielnie bez konieczności stosowania dodatkowego oprzyrządowania pomagającego przy higienie osobistej, jedzeniu, kontrola nad pęcherzem i jelitami, czy innymi czynnościami.

Zdolność do poruszania się: Używanie wózka manualnego . Samodzielne przesiadanie się.
T2-T6 Normalne funkcje motoryczne głowy, szyi, ramion, rąk, dłoni i palców. Zwiększone użycie mięśni międzyżebrowych i piersiowych, oraz kontrolę nad tułowiem. Codzienne czynności: Osoby z tym uszkodzeniem powinny być w pełni samodzielne.

Zdolność do poruszania się: Niewiele osób może być zdolnych do chodzenia w aparatach. Wymaga to wiele energii i wywiera duże napięcie na górną część ciała, bez zbytnich korzyści. Może powodować uszkodzenia górnych stawów.
T7-T12 Więcej funkcji motorycznych - większa kontrola nad mięśniami brzucha. Codzienne czynności: Możliwość samodzielnego siadania bez podparcia.

Zdolność do poruszania się: Tak jak powyżej.

Opieka zdrowotna: Większa możliwość normalnego kasłania.
L1-L5 Dodatkowa możliwość ruchu w biodrach i kolanach. Zdolność do poruszania się: Chodzenie jest możliwe ze specjalnymi aparatami na nogach i kostkach. Przy niższych urazach chodzenie jest możliwe z pomocą kul.
S1-S5 W zależności od uszkodzenia występują w różnym stopniu: powrót czynności pęcherza moczowego, jelit i funkcji seksualnych. Zdolność do poruszania się: Zwiększona możliwość chodzenia z niewielka pomocą kul lub nawet bez nich.
 
Ćwiczenia rozciągające dla tetraplegików do samodzielnego wykonania. PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:25

Co powinieneś wiedzieć o rozciąganiu?

Zapamiętaj:

Nigdy nie używaj dużej siły podczas rozciągania. Wystarczy tylko niewielka ilość siły do rozciągnięcia mięśnia.

Utrzymuj pozycję w bezruchu, nie pompuj mięśni, zwłaszcza podczas spastyki. Pozwoli to mięśniom rozluźnić się i rozciągnąć.

Najkorzystniej jest wykonywać rozciąganie rano lub wieczorem podczas kontroli stanu skóry.

 


Ćwiczenia rozciągające

Możesz wykonywać te ćwiczenia opierając się o szczyt łóżka, o mebel, który się nie przesunie, lub siedząc na wózku.

Włóż lewy nadgarstek pod lewe kolano. Przyciągnij je do klatki piersiowej i trzymając licz do 10. Powtórz 5 razy. To samo wykonaj z prawą nogą.

Usiądź z lewym kolanem przysuniętym w stronę klatki piersiowej. Używając lewego nadgarstka i przedramienia popchnij lewe kolano w stronę prawej nogi. Nie wykonuj tego ćwiczenia z dużą siłą. Przytrzymaj w tej pozycji licząc do 10, a następnie powtórz 5 razy. To samo ćwiczenie wykonaj z prawą nogą.

Usiądź ze zgiętym do góry lewym kolanem. Powoli opuść je na zewnątrz. Używając lewego nadgarstka i przedramienia popchnij delikatnie wewnętrzną stronę kolana. Nie używaj siły. Przytrzymaj w tej pozycji licząc do 10. Powtórz 5 razy, a następnie wykonaj to samo z druga nogą.

Ustaw się twarzą do łóżka lub krzesła i połóż jedną nogę na nim trzymając kolano prosto. Nie pochylaj się do przodu, bo to spowoduje zbyt silne rozciągnięcie mięśnia. Wytrzymaj tak przez 3-5 minut, po czym zmień nogę.

Usiądź z nogami wyprostowanymi (siad prosty). Pochyl się do przodu, możesz pomóc sobie łokciami lub nadgarstkami, żeby utrzymać kolana prosto. Pod lewą stopę załóż pętlę z taśmy. Podciągnij stopę do siebie, tak , aby nie przekręcała się na strony. Policz do 5. Ćwiczenie powtórz 10 razy, a następnie zmień na prawą stopę.

 

Źródło: http://calder.med.miami.edu/pointis/sciman.html?

 

 
Ćwiczenia po urazie rdzenia PDF Drukuj Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 21:21

Ćwiczenia są świetną metodą dla większości osób po urazie rdzenia kręgowego, żeby podnieść odporność organizmu i zwiększyć wytrzymałość do wykonywania codziennych czynności. Chociaż przed podjęciem lub przed zmianą zestawu ćwiczeń powinieneś poradzić się lekarza, to jednak lekarze zalecają ćwiczenia jako metodę poprawy zdrowia. Zazwyczaj proponuje się 10 minut lekkiej rozgrzewki co drugi dzień. Następnie powoli należy zwiększać czas i energię przeznaczane na ćwiczenia, żeby w odpowiedni sposób poprawić swoją kondycję.

Więcej…